عزیزم! گوشی رو بردار

۷۴- مهمون‌های خارجی!

دی ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۴۰ (دسته‌بندی نشده)

در راستای رفتن به مجلس لهو و لعب و در عالم مستی ِ دیگران، یهو قرعه کشی کردن برای اینکه ملت خودشون رو خونه یکی بندازن، و با توجه به شانس گل وبلبل ِ من! قرعه به اسم خونه ما افتاده بود، بنده و آقای هیس دیروز برای صبحانه مهمان داشتیم!
پریروز از کله سحر من هی آیت الکرسی خوندم و فوت کردم به این گوشی تلفن که زنگ که می زنم به همکلاسی ها، از اومدن منصرف شده باشن! اما دریغ!! حوالی ساعت نه شب هم برای اینکه بهم ثابت بشه کلا خیلی خوش شانس هستم!! یکی از بچه هایی که شماره من رو نداشت و من هم شماره اش رو نداشتم، با روشی کاملا” ضربتی شماره من رو پیدا کرده بود و تماس گرفت که یادآور بشه :” حتما” میام!!”
در نظر بگیرید کله سحر از خواب بیدار بشی، تن درد هم داشته باشی، کلی هم کار داشته باشی، بعد حلیمی هم که درست کردی، هی بازی در بیاره و بخواد ته بگیره! بعد توی اون هیر و ویر، بوی گند تخم مرغ های آبپز پوست کنده هم با هیچ بوگیری از خونه خارج نشه! یعنی وعظی بودها!
اولین گروه که رسیدن، من انقدر آروم بودم که انگار شش ساعت کامل خوابم رو کرده بودم و صبح هم در حالی از خواب بیدار شده بودم که همه چیز آماده پذیرایی بوده!
گروه دوم که هی توی ایستگاههای مختلف اتوبوس به هم ملحق شده بودن در حالی پیداشون شد که آدرس ما رو گم کرده بودن! یعنی من موندم آدرس به این سرراستی دیگه گم کردن هم داره؟!
پالتو پوشیدم رفتم وایسادم دم در و هی براشون دست تکون دادم و سوت زدم و لنگ و لگد پرت کردم که بالاخره من رو دیدن!
حالا من هی بگم دچار آلزایمر موضعی شدم! هی شما بیاید دلداری بدید که، طبیعیه! درست میشه!
سوار آسانسور شدیم، طبقه دوم رو زدم. آسانسور که نگه داشت اصلا” نگاه نکردم ببینم کجا هستیم! دست ملت رو گرفتم از آسانسور کشیدمشون بیرون و بردمشون ته راهرو! حالا زنگ هم زدم، بعد یهو نگام افتاد به اسم پشت در، می بینم:” وا!! اسم ما کوش پس؟! تا دیشب که سر جاش بود!! یهو نگام افتاد به پادری، دیدم :” وا! پادری رو باز عوض کردن؟؟!”
یهو یادم افتاد که این صحنه ها تا حالا چند باری تکرار شده! طبق معمول اشتباه رفته بود!! حالا صاحب آپارتمان با چشمهای خواب آلود در رو باز کرده!! اصلا” شبیه هیس نبود!!:دی
یعنی من همون وسط از خنده ریسه می رفتم ها!!
دیدن ِ یه آپارتمان با دکوراسیون سنتی! براشون واقعا” جالب بود! یعنی مدیونید اگر آمار گردشگری ایران بالا رفت، فکر کنید دلیلش چیزی جز تلاش من و هیس برای معرفی فرهنگ ایرانی هست!!
خواستن فیلم عروسی ایران رو ببینن! گذاشتیم! یعنی یکی باید میومد این فک های اینها رو از رو زمین جمع می کرد! من نمی دونم اینها در مورد ایران چی فکر می کردن، اما احتمالا” چیزی در حد چند درجه زیر افغانستان توی ذهنشون بوده! هیس هم که کلا” پر حوصله، در مورد سفره عقد و عروسی ایرانی ها و چگونگی عقد و رقص های ایرانی و حتی تعداد امضاهای زمان ِ عقد هم توضیح داد!
حالا در نظر بگیرید، وسط فیلم ِ عروسی دیدن، من پاشدم رفتم تخمه آوردم!! یعنی وقتی تخمه رو آوردم یادم افتاد اینا چه می دونن تخمه چیه! حالا اون وسط دارم آموزش می دم چطوری تخمه رو با دندون هاشون بشکنن!! همه هم که با استعداد! یعنی من فکر نمی کنم، غیر از یکی از همکلاسی های عراقی که می دونست تخمه چیه، بقیه تونسته باشن حتی یه دونه مغزِ تخمه هم بخورن!!
بعد هم که رفتن سروقت ِ سازهای ِ آقای هیس و بعد هم با هیجان به صدای سازها گوش دادن! هیجانشون زمان گوش دادن به دف و تنبک واقعا” جالب بود!
مهمانی عجیبی بود و من حس عجیبی داشتم! حسی که این روزها با توجه به سرکوب های داخلی، واقعا” بهش احتیاج داشتم!